Zarifoğlu, okuması anlaşılması zor bir şair ve yazar. Daha çok şairliğiyle bildiğimiz biri. Ancak şiirleri yanında deneme, hikaye, günlük gibi nesir çalışmaları da var. Şiirlerini ve hikayelerini okurken imge yüklü kelimelerin ardındaki anlamı yakalamak zor oluyor. Bu haliyle Zarifoğlunun kendine has bir üslubu var. Kitap içerisinde 11 hikaye var. Hikayeleri okurken zihin yoğunluğu artıyor insanın. Yoğun ve derinlikli bir anlatım, insanın zihnini her an canlı tutmaya zorluyor. Bir yandan olayları anlamlandırmaya çalışırken, bir yandan uzun ve karmaşık betimlemelerin güzelliğine hayran olmakla meşgul oluyor zihniniz. Hikayelerin ustalıklı gözlemlerin neticesi olarak ortaya çıktığını anlamak, hikayelerin vermek istediği mesajı anlamaktan çok daha kolay. Paragraflar şiir gibi cümleler ile dolu. Bu da okurken insanı zorlayan, düşündüren bir durum olarak karşımıza çıkıyor. Kitabın son sayfasını okuyup, kapağını kapattıktan sonra düşündüm. Bu kitaptan ne anladım? Bir yandan hiç ...