Arif Öztürk

İnsan ve Hayat Dergisi, Kasım sayısında yer alan bir yazı önemli gördüğüm bir hususu dile getirmiş. 'Zihin Donar mı?' alt başlığıyla sunulan yazıda sürekli korkuya maruz kalan beynin düşünme bölgelerinin donduğu ifade ediliyor. Daha önce farklı kitaplarda okuduğum bu bilgiyi dergi vesilesiyle tekrar hatırlamış oldum.  'Araştırmalar, düşünme anlama öğrenme bölgesine hitap eden çocukların; panikletilmiş, korkutulmuş, çocuklara göre daha başarılı, sağlıklı, güçlü ve mutlu bir hayat sürdürdüğünü gösteriyor. Devamlı korkudan beslenen ve korku ile süslenen medya ve TV, çocukların ve gençlerin düşünme bölgelerini adeta dondurabiliyor. Reflekslere tepki vermeyen neslin zihin yapıları böyle şekillendiriyor. Geleceğe sağlıklı nesiller bırakmak adına çocuklara ve öğrencilere mesajları, onları panikletecek şekilde değil, anlamaları ve idrak etmesini sağlayacak şekilde iletmek gerekiyor. Bu onların zihnini açacaktır. Öğrenmeye açık beyin her şeyi daha doğru anlayacak ve insanı ko...

Modernliğin artmasıyla gerçekleştiremeyeceğimiz şeylerin de artması; yaşam standartlarının gelişmesi ile imkanların çokluğu beklenmedik şekilde mutsuzluğa yol açar mı? İmkanlar bu kadar artıyorken nasıl olur da mutsuzluk artar? Hayata ve varoluşa dair anlamın kaybı mıdır sebep, yoksa seçimlerin sorumluluğundan duyulan endişe midir? Ya da insanın ne kadar uğraşırsa uğraşsın yapamacağı şeyler olduğunun bilincinde olması mıdır? Wilhelm Schmid’in aşağıdaki cümlelerini okurken bu sualler geldi aklıma? Sizin de cevaplarınızı almak isterim. Modern hayatla beraber mutsuzluk da artıyor mudur? Artıyorsa sebebi nedir? Seçme özgürlüğünün artması, sürekli tercihte bulunmanın ve bu tercihlerin sorumluluğunu üstlenmenin sıkıntısı büyür. Modern hayatın sunduğu imkanların çokluğu da mutsuz eder, çünkü hayat, şimdiye dek hiç olmadığı kadar uzadıysa bile, bunların hepsini gerçekleştiremeyecek kadar kısadır. Mutluluğun trajedisi, modern mutluluk kavramının insanları sistematik bir olarak ...