Dert yanmakla geçti onca zamanlar
Dert yandık, sitem ettik, laf ettik
Bazen gerilere baktık, bazen ileri
Şimdiki zamanı es geçtik
Mutluluk aradık seneler boyu
Daima bir adım kaldı huzura
Ramak kaldı yetişmeye ardından
Koştukça koştuk, mutluluk diye
Ve ermek nasip olmadı bu sırra
Mutluluk ya mazide kaldı
Mümkün olmadı geriye dönmek
Ya da gelecekteydi,
Erişmek hep yarına kaldı.
Sonuçta mutluluk bize hep uzaktaydı.
Uzaklarda gördük hep mutluluğu
Aklımıza gelmedi içimizde aramak
Ve şükretmek Allah’a
Yaradana sığınmak...
Çok sonra anladık ki;
Yetinmek var olanla,
Her zaman mutlu olmak!
Mutluluğu geçmişte kaldı diye hayıflanıyoruz. Çok doğru. Birde yetinmeyi bilmiyoruz. İnsanoğluyuz işte.
YanıtlaSilTeşekkürler yorum için. İnsanoğlu her daim bir adım ötesine aç ve istekli maalesef :(
Sil