Ey Gafil İnsan



Her maddede ruh, her maddede can 
Her madde Allah'ı anıyor her an 
Gönül gözü ile bakmıyorsa can 
Nasıl görürsün ki ey gafil insan?


Huzuru her zaman kendinde ara 
Bedene ruh veren rabbinde ara 
Dikmişsin gözünü çok uzaklara 
Nasıl bulursun ki ey gafil insan?

Dokuz ay karnında taşıyan anan 
Hem can olmuş sana hem de canan 
Takdir etmedikçe rahmeti, Rahman 
Nasıl yaşarsın ki, ey gafil insan?

Yükselmişsin ama en son rütbeye 
Bilmezsin yolculuk nerden nereye 
Evrende kurulu bu nizam niye 
Nasıl düşünmezsin ey gafil insan?

Soruyor ya Veysel, o büyük üstad: 
Dünyaya gelmende ne idi maksad 
Bilmiyorsan eğer ahreti vuslat 
Nasıl görürsün ki ey gafil insan?

Sanırsın galiba ölüm çok uzak 
Asla bilemezsin ne kadar uzak 
Tecelli edince kaderi mutlak 
Mutlaka olursun ey gafil insan?

Kula kulluk etmek, en büyük hata 
Kuldan medet ummak en büyük hata 
Kulsun, kulluğunu bilmemek hata 
Nasıl bilmezsin ki ey gafil insan ?
Arif öztürk
Arif öztürk

Psikolojik Danışma ve Rehberlik, Blog Yazarı

6 yorum: