Hayat


Hayat, hüzünlü ve mutlu anların toplamından ibaret
İniş çıkışların, düşüp kalkmaların.
Bazen kelebekler uçuşur yüreğimizde,
Bazen fırtınalara ram olur benliğimiz.
Nasıl ki gebeyse gündüz geceye
Nasıl, her gecenin ardından güneş
Doğuyorsa ve yüreğimizi aydınlatıyorsa
Hüzün ve mutluluk da öyledir işte
Biri gider, biri gelir…
Bir güvercin pervanelerce döner etrafımızda
Omzumuza dokununca tazelenir umutlarımız
İçimizdeki kelebek ölür günün sonunda
Fil devrilişiyle yere çakılır yarınlarımız

Kimbilir?
Belki yere çakılan hayallerimizdir, bizi ayakta tutan
Düştüğümüz yerden bir aslan kükreyişiyle kalkışımız,
Yeniden hayata sarılışımız.
Belki, Hasan Harakani’nin(k.s) dediğidir;
Sıkıntının bereketidir bizi ayakta tutan

Her şey tadında güzel.
Bir gün ‘son’a ermesi kaçınılmaz hayatta
‘Son’ludur hayata dair ne varsa.
Hüzünlerimiz, sevinçlerimiz, hayallerimiz…
Mesele, düştüğümüzde yeniden doğrulabilmek,
Ve umut dolu gözlerle hayatı tutunabilmek.

Arif öztürk
Arif öztürk

Psikolojik Danışma ve Rehberlik, Blog Yazarı

25 yorum:

  1. Ölmek için yaşıyoruz.. Hayat mücadele sahasi değilmidir ki.

    Bu sahada inami ayakta tutan umudu hayali olsa gerek

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umut, insanı ayakta tutan yegane şey..

      Sil
  2. Kalemine sağlık! Hayata dair hoş bir şiir olmuş. :)

    YanıtlaSil
  3. Her şey sonludur.Her son da bir başlangıçtır :) Kalemine sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler...
      Dediğiniz gibi, her son bir başlangıç. :)

      Sil
  4. Her günün sonu o günün bitişi değilmidir? Hayatta bitimli bir süre, bu süre içerisinde hep bir mücadele, her gün ruhun yeniden hayat bulması...
    Saygılar,

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler.
      Sürekli biten ve başlayan bir hayatımız var.

      Sil
  5. Çok hoş olmuş.En önemlisi de umut dolu gözlerle hayatı tutunabilmek de saklı. Kaleminize sağlık...

    YanıtlaSil
  6. Çok güzel olmus kaleminize saglik.

    YanıtlaSil
  7. Hayat gayet sıkıcı gelmeye başladı. Teknoloji gelişse de, pek çok değişiklikler oluyor gibi görünse de; insan hep aynı. Gıybet aynı. Yalanlar aynı. Bencillik aynı. Fesatlık, alaycı sözler aynı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnsana dair temel şeylerde değişim olmuyor. Etrafımızda çok şey değişse de nefsimiz ve ruhumuz aynı yerinde. Öyle olunca da yalanlar, bencillikler, gıybet ve diğer kötülükler değişmiyor. Bu noktada nefsimizi kontrol edebilir hale gelmek önemli.

      Sil
  8. Devamlı mutlu olacağız diye programlıyoruz kendimizi. Tabi sonuç hüsran oluyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet. Sürekli mutluluk mümkün olmayınca, hüsran oluyor.

      Sil
  9. her başlangıcın bir sonu var mutlaka ve her son da bir başlangıç aynı zamanda. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Başlangıçlar ve sonuçlar.. Hayatı şekillendiren şeyler :)

      Sil
  10. "Sıkıntının bereketidir bizi ayakta tutan." Çok doğru bir söz. Resmen yaşama amacımızı doğuruyor sıkıntılar. Onlar olmadan zamanın önemi falan kalmıyor. Çok güzel yazmışsın abim, yüreğine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler Sametim. Gerçekten de sıkıntılar hayatımıza amaç veren şeyler...

      Sil
  11. Stefano D'Anna'nın bir konuşmasına gitmiştim. Şöyle söylemişti. "Okullarda, düştüğümüzde yeniden ayağa nasıl kalkılır? Onu öğretmiyorlar."
    Yazınızda o aklıma geldi...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aynen öyle. Düşüp kalkmayı da öğretseler keşke...

      Sil
    2. Çekilmeyecek kadar büyük yüklerimizin olduğunu düşünmüyorum, nefis bize böyle düşündürüyor. Dünyada geçici olduğumuzun farkına varabilseydik hayata daha anlamlı gözlerle bakardık. Oysa hep düştüğümüz yerde kalıyoruz, kalkabilmek aklımıza gelmiyor:)

      Anlamlı mesajlar için teşekkürler. Sevgilerimle:)

      Sil
    3. Allah, insana taşıyamayacağı yükü yüklemezmiş. Büyüklerimiz öyle söylerdi, mahallede. Kesinlikle inandığım bir şey. Allah herkese taşıyabileceği yük yükler. Yeter ki, sabırlı olabilelim.

      Sil
  12. "Belki yere çakılan hayallerimizdir, bizi ayakta tutan" Anlamlı...
    Kalemize sağlık...

    YanıtlaSil